خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۱۰۸
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز جلوه تو زمین چون نگار رنگین استبه خاطری که تو باشی غبار رنگین است
۲
گل از تپانچه برت سرخ رو کند خود راز خون خویش رخ شرمسار رنگین است
صفحهٔ ۱ از ۱
غزلیات ناتمام