خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۲۷۹
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرو از چمنت پای به زنجیر برآیدآزادی ما تا چقدر دیر برآید
۲
رنجش به گشایش مده آن دست و کمان راتیر تو چو مو از تن نخجیر برآید
۳
جای اثر ساز وفا سینه خراشی استکز تار نفس ناله زنجیر برآید
صفحهٔ ۱ از ۱