خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۲۹۳
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز شرم آینه رویی در آتشم که مپرسز دل ندادن خویی در آتشم که مپرس
۲
سپند گریه خویشم در آرزوی کسیچو لاله بر لب جویی در آتشم که مپرس
۳
ز تاب سوختنم شعله رنگ می بازدز خوی عربده جویی در آتشم مپرس
صفحهٔ ۱ از ۱