خلوتی با ملا احمد نراقی
بخش ۱۷۲ - در بیان قبول کردن آدم امانت را
مثنوی طاقدیس
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون بر او عرض امانت شد به جهلخویش را فرزام هم دانست و اهل
۲
دید مسجود ملایک خویش راهم معلم اسم پیش از پیش را
۳
هم بر او کردند عرض اختیارراستی گفتا منم عالم مدار
۴
پای پیش آورد و زانو برشکستبار سنگین امانت دوش بست
صفحهٔ ۱ از ۱