خلوتی با فرخی یزدی
شمارهٔ ۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرپرست ما که می‌نوشد سبک رطل گران رامی‌کند پامال شهوت دسترنج دیگران را
۲
پیکر عریان دهقان را در ایران یاد ناردآنکه در پاریس بوسد روی سیمین‌پیکران را
۳
شد سیه روز جهان، از لکهٔ سرمایه‌داریباید از خون شُست یکسر باختر تا خاوران را
۴
انتقام کارگر ای کاش آتش برفروزدتا بسوزد سربه‌سر این تودهٔ تن‌پروران را
صفحهٔ ۱ از ۲