خلوتی با فرخی یزدی
شمارهٔ ۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قمری چو من مدیح تو سرو چمن نگفتگر گفت مدح سرو چمن همچو من نگفت
۲
هر جا روی حکایت شیرین و خسرو استیک تن سخن ز درد دل کوهکن نگفت
۳
پروانه از شراره ای از دست رفت لیکبا آنکه شمع سوخت سراپا سخن نگفت
۴
هر کس که دید لعل چو یاقوت دوست رادیگر سخن ز رنگ عقیق یمن نگفت
صفحهٔ ۱ از ۲