خلوتی با فرخی یزدی
شمارهٔ ۷۰ - در زندان قصر
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به زندان قفس مرغ دلم چون شاد می‌گرددمگر روزی که از این بند غم آزاد می‌گردد
۲
ز آزادی جهان آباد و چرخ کشور داراپس‌از مشروطه با افزار استبداد می‌گردد
۳
تپیدن‌های دل‌ها ناله شد آهسته‌آهستهرساتر گر شود این ناله‌ها فریاد می‌گردد
۴
شدم چون چرخ سرگردان که چرخ کج‌روش تا کیبه کام این جفاجو با همه بی‌داد می‌گردد
صفحهٔ ۱ از ۳