خلوتی با فرخی یزدی
شمارهٔ ۱۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنکه از آرا خریدن مَسنَدِ عالی بگیردمملکت را می‌فروشد تا که دلّالی بگیرد
۲
یک ولایت را به غارت می‌دهد تا با جسارتتُحفه از حاکم ستاند، رشوه از والی بگیرد
۳
از خیانت کور سازد آنکه چشمِ مملکت راچشمِ آن دارد ز ملّت مزدِ کحّالی بگیرد
۴
روی کرسیِ وکالت آنکه زد حرف از کسالتاجرتِ خمیازه خواهد، حقِّ بی‌حالی بگیرد
صفحهٔ ۱ از ۲