خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از دست دادخواه اگراینست آه ماآه ار به داد ما نرسد دادخواه ما
۲
از جرم خون من مکن اندیشه ای به حشرکآنجا به غیر دل نبود کس گواه ما
۳
صد بار آشیان مرا سوخت برق آهیک خار کم نکرد به عمری ز آه ما
۴
تأثییر آه ماست که کرده است ایمنشاندیشه ای که داشت ز تأثیر آه ما
صفحهٔ ۱ از ۲