خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کاش آنکه بر آمیخت به مهرش گِل ما رامیداد به بی مهری او خو دل ما را
۲
بر خاک نگارد خط بی جرمی مقتولخونی که ز شمشیر چکد قاتل ما را
۳
در آینه بین آن رخ مطبوع که شایدهم حسن تو گیرد ز تو داد دل ما را
۴
اینست اگر تربیت ابر کرامتشرمندگی از برق رسد حاصل ما را
صفحهٔ ۱ از ۴