خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر این روزگار و این زمانه استبه عالم قصهٔ راحت فسانه است
۲
به من دارد گمان نیم‌جانیبه قاصد مژدهٔ وصلم بهانه است
۳
به کنج دام او جایی که هرگزنمی‌آید به یادم آشیانه است
۴
دل خلقی از آن زلف پریشانپریشان همچو زلف او ز شانه است
صفحهٔ ۱ از ۳