خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان کیست ندانم که در این شهر برایتناکرده فدای همه جان‌ها به فدایت
۲
حسنت ز حد افزون شد و غیرت نگذاردکز چشم بد خلق سپارم به خدایت
۳
تأثیر دعایش سبب ترک جفا شدای کاش نبودی اثری ای دل به دعایت
۴
با این که بود جای تو دایم به دل منهر لحظه ندانم که به جویم زکجایت
صفحهٔ ۱ از ۲