خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۲۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خواهم اگر به کوی تو خاکی به سر کنمباید نخست چاره ی این چشم تر کنم
۲
گوید مخواه ناله در آن دل اثر ز منکآن سنگ خاره نیست که در وی اثر کنم
۳
از سنگ جور چون پردش طایری ز باممن شکر از شکستگی بال و پر کنم
۴
آن به که با حدیث غم آن جهان جانافسانه های هر دو جهان مختصر کنم
صفحهٔ ۱ از ۲