خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۲۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش آنکه ره عیش به اغیار گرفتیمکام دل خویش از لب دلدار گرفتیم
۲
زین اشک که اکنون ره ما بست از آن کویدر آن سر کوه راه به اغیار گرفتیم
۳
در محفل او مدعی از غیرت ما باربر بست بصد حسرت و ما بار گرفتیم
۴
دردا که سپردیم به زاغ و زغن آخرجائیکه بصد سعی به گلزار گرفتیم
صفحهٔ ۱ از ۲