خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۳۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
که گفت مشک سیه را قرین ماه کنی؟چو خال عارض خود روز من سیاه کنی
۲
فغان که داد دل خود نخواهد از تو کسیگهی که گوش به فریاد دادخواه کنی
۳
به همرهی رقیب از بر تو میگذرمبه این وسیله مگر سوی من نگاه کنی
۴
به اشتباه من از غیر اگر بتابی رخچه می شود که مرا با وی اشتباه کنی
صفحهٔ ۱ از ۲