خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۱۱
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هزار افسوس از فاطمه که دست اجلگل وجودش بر دوحه ی حیات نهشت
۲
هزار حیف از آن تازه گل که مانندشگلی به باغ جهان باغبان صنع نکشت
۳
گسست رشته ی عمرش ز هم فغان از چرخکه دور چرخ چنین رشته ی حیات نرشت
۴
حریر در خور بالین و بسترش نه ولیسپهر بستر او خاک کرد و بالین خشت
صفحهٔ ۱ از ۲