خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۴
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گفتم به غم که از همه ابنای روزگاربا من وفا کسی چو تو یاری به سر نبرد
۲
غم گفت چون کنم که غریبی و بی نوابی مونسی چگونه توانی دمی سپرد
۳
گوی مراد در خم چوگان آن کس استکز صبر پای در سر میدان غم فشرد
۴
خوش باش شادی و غم دنیا عدم شمررستم ببین چه دارد و کاووس کی چه برد
صفحهٔ ۱ از ۲