خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۶
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش در خواب جنان دید دو چشم بختمکه دگر گلشن امّید من آراسته بود
۲
از گل و لاله جهان خرّم و آنگه به کناردوست بنشسته و دشمن به میان خاسته بود
۳
بدر شد ماه امید من و روشن دل گشتگرچه از جور محاق فلکی کاسته بود
۴
شکر معبود همی کردم و گفتم آخربرسید آنچه دل من ز خدا خواسته بود
صفحهٔ ۱ از ۱