خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۵
رباعیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا کی کشم انتظار رویت صنماسرگشته شدم به جستجویت صنما
۲
در حسرت روی خوبت ای جان و جهانگشتم ز مجاوران کویت صنما
۳
از بس که جفا کشد دل خسته مااندیشه کن از ناله آهسته ما
۴
باز آی ز راه لطف و از روی کرمبگشا گره از کار فرو بسته ما
صفحهٔ ۱ از ۱