خلوتی با مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا که باغ نکوتر ز روی دلخواهستبهار خیمه برون زن چه جای خرگاهست
۲
کنون که در چمن آگاه گشت لاله ز خوابغرامتست بر آنکو ز عالم آگاهست
۳
به فصل این گل کوتاه عمر عشرت کنکه قصه تو درازست و عمر کوتاهست
۴
تو بر زمانه همی خند چون قنینه گریستکه خنده های گل از گریه سحرگاهست
صفحهٔ ۱ از ۲