خلوتی با مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مگذار که عشقت را هر مختصر اندیشدیک گام نهد در ره صدبار براندیشد
۲
جایی که ز مژگانت زوبین بلا باردعاشق نبود آنکس کانجا سپر اندیشد
۳
دل وصلت لب جوید وانگاه ز جان ترسدپروانه رخت بیند وانگه ز پر اندیشد
۴
وصلت به تمنایی حاصل نشود کس راکی طعم شکر یابد آنکو شکر اندیشد
صفحهٔ ۱ از ۲