خلوتی با مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نصیحت می‌کنم دل را که دامن درکش از یارمچو با دل بر نمی‌آیم به رنج دل سزاوارم
۲
اگر معزولم از وصلش ندارم غم بحمداللهکه در دیوان هجرانش منم تنها که بر کارم
۳
من از وی بر خورم گویی کس این هرگز نیندیشددلش بر من ببخشاید من این هرگز نپندارم
۴
دلم خون گشت و در عالم ز حالم کس نمی داندکه من بی آن دل و دیده دل از دیده همی بارم
صفحهٔ ۱ از ۲