خلوتی با مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر تو آنجا که تویی انده ما داشتییدل ما در غم و اندوه چرا داشتیی؟
۲
همه غمخوارگی من ز جفا جویی تستمن چه غم داشتمی گر تو وفا داشتیی؟
۳
موج خون می زندم چشم و نکردی گله همگر تو گوشی به من غم زده وا داشتیی
۴
محرم وصل ندانم که کرا خواهی داشت؟سخت محروم کسم کاش مرا داشتیی
صفحهٔ ۱ از ۲