خلوتی با مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۹
شکوائیه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کار عالم سست‌بنیاد آمدستآسمان را پیشه بیداد آمدست
۲
هر کجا زیر فلک صاحب‌دلی استنیک نیک از غم به فریاد آمدست
۳
ای خوشا آن کس که او را در جهانیا دمی خوش یا دلی شاد آمدست
۴
حاصل خاک آنچه هست از خشک و ترچون ببینی جمله بر باد آمدست
صفحهٔ ۱ از ۳