خلوتی با مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۱۱
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی شکسته رواق سپهر نیلی راصدای صیت بلندت که در جهان عام است
۲
بگویم و بزه این سخن به گردن منکه خاص حلقه بگوش در تو ایام است
۳
به چشم تو که مرا در ثنای تو دستی استز پشت پای تو تا ساق عرش یک گام است
۴
ز بحر کلک دو شاخ گهر ده تو محیطاگر چه هست یکی شاخ هم به اندام است
صفحهٔ ۱ از ۴