خلوتی با مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۱۴
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صدرا! بدان خدای که مرغ ثناش رادر کام سالکان طریقت نشیمن است
۲
گامی فراخ در ره حکمش همی روداین چرخ تنگ بسته که چون کره توسن است
۳
راتب ده وجد که بر خوان قدرتشخورشید و نسر گرده و مرغ مسمن است
۴
چون روز نست در ره امرش گشاد چشماین سقف روز کور که خالی ز روزن است
صفحهٔ ۱ از ۵