خلوتی با مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۳۷
ملمعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
الا یا ساکن الدار رأیت الثلج فی الدارفاوقد بیننا جمرین من خمر و من نار
۲
جهان از برف پر کافور قیصوریست پنداریبیاور باده روشن که شد روی هوا تاری
۳
ادر کأسین من لحظ و من مکنون خمارققلبی صار مسلوبا باکراه و اجبار
۴
نه به زین موسمی باشد ز بهر عیش و میخوارینه سلطان ارسلان دارد نظیری در جهانداری
صفحهٔ ۱ از ۱