خلوتی با مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۴۷
ملمعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اقبلا هذا مکانی منعما لولا زمانیاسمعی یا نور عقلی صوت قلبی من لسانی
۲
مردم از بهر خدا را ای غلام از دوستکانیبر کفم نه تا زمانی زین جهان بازم رهانی
۳
بارک الله ملاء بدر انت فی برج نعیمهل نعیم الود لکن لیس خبر کالعیان
۴
من به جان و تن نگارا با تو کی کردم توقف؟تو مرا خوشتر ز جسمی تو مرا خوشتر ز جانی
صفحهٔ ۱ از ۲