خلوتی با فلکی شروانی
شمارهٔ ۲۹ - مطلع ثانی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل به عشق روی تو از جان برآمدهجان در هوای تو ز تن آسان برآمده
۲
از خنده خیال لب لاله رنگ تواز بوستان جان گل خندان برآمده
۳
آبی که آن ز چشمه حیوان برآمدیبر چهرهات ز چاه زنخدان برآمده
۴
در حلقهای زلف پراکنده بر رختکافور تر ز مشک پریشان برآمده
صفحهٔ ۱ از ۵