خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۲ - در مدح ابوالمظفر فضلون
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به هر چیزی بود خرسند هرکش قدر بی بالابه هفت اقلیم نپسندد کسی کَش همتی والا
۲
ز خاک و باد و آب، آتش شرف دارد فزون زیراکه چون باشد سوی پستی بود میلش سوی بالا
۳
ندارد هیچ مخلوقی بعالم قدرت خالقندارد هیچ مولایی بگیتی همت مولا
۴
همیشه همت مولا فراز شیب و گل باشدهمیشه همت مولا فراز گنبد اعلا
صفحهٔ ۱ از ۱۲