خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۴ - در مدح ابو نصر مملان
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا دل من در هوای نیکوان گشت آشنادر سرشک دیده ام کرد این دل خونین شنا
۲
تا مرا بیند بلا با کس نبندد دوستیتا مرا بیند هوی با کس نگردد آشنا
۳
من بدی را نیک تر جویم که مردم را بدیمن بلا را بیشتر خواهم که مردم را بلا
۴
گر بلای عاشقی بر من قضای ایزدیستتن نهادم بر بلا و دل ببستم بر قضا
صفحهٔ ۱ از ۱۲