خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۱۷ - در مدح فضل بن قاورد
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کنون که شد حضری بلبل و غراب غریببعید شد گل نار و گل بنفشه قریب
۲
هزار دیبا در باغ گسترید صبانگارهاش بدیع و طرازهاش غریب
۳
شده چو مذبح عیسی ز بلبل و گل باغدرخت گل چو بپیروزه و عقیق صلیب
۴
جهان پیر صبی وار پر حلی و حللهواش دایه و پستانش ابر و غیث حلیب
صفحهٔ ۱ از ۱۱