خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۲۶ - در مدح ابوالیسر سپهدار اران
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرشک ابر به کردار لؤلؤ لالاستنسیم باد به کردار عنبر ساراست
۲
سپاه برف رمید و سپاه لاله رسیدخروش زاغ نشست و خروش فاخته خاست
۳
به هر کجا نگری پیش چشم تو گهر استبه هر کجا گذری زیر پای تو دیباست
۴
سما شبانگه گویی که پر شکوفه زمیستزمین سحرگه گویی که پر ستاره سماست
صفحهٔ ۱ از ۸