خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۳۲ - در مدح ابوالمعمر
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آمد نوروز و گشت مشگ فشان بادساحت باغ از نسیم باد شد آباد
۲
چون دل تیمار دیده برگ بنفشهچون زره زنگ خورده خوشه شمشاد
۳
چون به رخ دوست برفتاده سر زلفبرگ بنفشه به برگ لاله برافتاد
۴
دشت بخندد همی ز لاله سیرابباغ بنازد همی به سوسن آزاد
صفحهٔ ۱ از ۶