خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۵۹ - در مدح ابوالخلیل جعفر
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ماه خوش حدیث و نگار نکو کناربا شاخ زی من آر یکی نازه کو کنار
۲
کرده تهی ز دانه زمانه میان اوکرده پر آب لاله همه تنش روزگار
۳
ماند بمانده ناری بر شاخ نار بربگداخته بنار درون دانه های نار
۴
زان آب نار و لاله بپیمانه می خورندآزادگان بنام شهنشاه تاجدار
صفحهٔ ۱ از ۵