خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۷۲ - در مدح شاه ابوالخلیل
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون روز بر کشید سر از قیرگون حریربر کوهسار زر بگسترد چون زریر
۲
چون زردگون حریر شد از عکس او بلونیاقوت زرد ریخته بر زرگون حریر
۳
چون شنبلید زار میان بنفشه زاراز گوشه سپهر روان مهر دلپذیر
۴
یا چون غدیر بود پر از آب نیلگوناز زر زورقی زبر آب آن غدیر
صفحهٔ ۱ از ۱۳