خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۷۸ - در مدح بوعلی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرشک ابر آزاری زمین را کرد پرگوهرنسیم باد نیسانی هوا را کرد پرعنبر
۲
ز گلبن گل همی‌خندد ز مشگ آذین همی‌بنددکنون نرگس بپیوندد به هم مینا و سیم و زر
۳
هوا غلغلستان گردد زمین سنبلستان گرددگلستان گلستان گردد ز دور چرخ و بخش خور
۴
به بار آید درخت گل شود پیروز بخت گلشود پیروزه تخت گل چو یاقوتی کند افسر
صفحهٔ ۱ از ۹