خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۹۴ - در مدح ابوالیسر
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بهشت‌وار شد از نوبهار گیتی بازدر بهشت بر او کرد چرخ گوئی باز
۲
درم درم شده روی زمین چو پشت پلنگشکن شکن شده آب شَمَر چو سینه باز
۳
سرشگ ابر کند هر فراز را چو نشیبنسیم باد کند هر نشیب را چو فراز
۴
اگر نگشت هوا جای آهوان ختنوگر نگشت زمین جای بتگران طراز
صفحهٔ ۱ از ۷