خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۹۹ - فی المدیحه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای آفریدگار چو تو نافریده کسکار تو دانش و دهش و دین و داد بس
۲
آنکس که یک نفس بزند بی رضای توباشد دلیل آنکه همان باشدش نفس
۳
زی هر شهی نتازی هرگز برای جنگشهباز می نه پرد هرگز سوی مگس
۴
حاجت به شحنه و به عسس نیست ملک رازیرا که عدل و داد تو بس شحنه و عسس
صفحهٔ ۱ از ۵