خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۱۱۷ - در مدح ابوالخلیل جعفر
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه بود بهتر و نیکوتر از این هرگز حالداد پیدا شد و پنهان شد بیداد و محال
۲
باز رفته بکنار و شده آواره غرابیافته شیر نیستان و شده دور شگال
۳
ماه چونان شده کو را نبود هیچ خسوفمهر چونان شده کو را نبود هیچ زوال
۴
آمده بار چمن یاسمن و ریخته خارآمده سرو بپالیز و شده سوخته نال
صفحهٔ ۱ از ۱۲