خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۱۵۲ - فی المدیحه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا باد گذر کرد بگلزار و ببستاناز نافه تبت شده بستان چو شبستان
۲
از بید همه باغ پر از شیشه میناستوز لاله همه دشت پر از حقه مرجان
۳
آن شیشه پر از غالیه وان حقه پر از مشگاین مشگ پدید آمده آن غالیه پنهان
۴
باد آمد و آورد همه غارت تاتارابر آمد و آورد همه غارت عمان
صفحهٔ ۱ از ۷