خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۱۶۹ - در مدح امیر ابوالقاسم عبدالله بن وهسودان
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل چو بشکفت زمین گشت پر از آب روانبگل و آب روان تازه بود جان جهان
۲
هرکجا چشم زنی هست زمین نرگس زارهرکجا پای نهی هست زمین لاله ستان
۳
سبزه را باد پر از عنبر کرده است کنارلاله را ابر پر از لؤلؤ کرده است دهان
۴
از هوا در فکند سوی زمین ابر بلنداز زمین مشگ برد سوی هوا باد وزان
صفحهٔ ۱ از ۷