خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۱۷۱ - در مدح عمیدالملک ابونصر
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لب است آن یا گل حمرا رخست آن یا مه تابانگل آگنده بمروارید و مه در غالیه پنهان
۲
کند بر گل همی جولان زره پوشیده زلف اوزره پوشیده زیباتر که باشد مرد در جولان
۳
اگر نرگس ندیدی برک وی پیکان بهرامیاگر سنبل ندیدی شاخ او سیسنبر و ریحان
۴
بنرگس گون و سنبل دار چشم و زلف او بنگرمر آن را همچو ریحان حسن وین را غمزه چون پیکان
صفحهٔ ۱ از ۱۱