خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۱۸۶ - در مدح شاه ابومنصور
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فغان من همه زان زلف تابدار سیاهکه گاه پرده لاله است و گاه معجر ماه
۲
چو قامت شمنانست گوژپشت و نوانچو جان اهرمنانست کینه دار و سیاه
۳
بدو رسد شکن و تاب و تیرگی ز جهاناگر بود شکن و تاب و تیرگی ز گناه
۴
بگاه رفتنش از سیم ساده باشد جایبگاه خفتنش از مشگ سوده باشد گاه
صفحهٔ ۱ از ۸