خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۲۰۴ - در مدح امیر جوانشیر
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روزی که تو آن زلف پر از مشک فشانیما را ندهد هیچ کس از مشگ نشانی
۲
زلف تو شکنج است و تو بازش چه شکنجیجعد تو فشانده است تو بازش چه فشانی
۳
گاه این ز بر سیم کند غالیه سائیگاه آن ز بر ماه کند مشک فشانی
۴
من شاد شده تا شده باریک تن مناز آرزوی آنکه تو باریک میانی
صفحهٔ ۱ از ۸