خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۲۱۴ - فی المدیحه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بخد و قد تو ای شهره ترک کاشغریخجل شدند گل سرخ سرو غاتفری
۲
ستاره بارم هر شب ز دیده تا بسحرچو یادم آید از آن سی ستاره سحری
۳
بدخل شوشتر ارزد سه بوسه از لب توچو مست بگذری اندر قبای شوشتری
۴
ز شرم لفظ تو خامش بود همیشه نگار؟زرشک روی تو پنهان رود همیشه پری
صفحهٔ ۱ از ۷