خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۴ - در مدح ابوالفضل علی
ترجیعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سپاه نوبهار آمد وز او گیتی دگرگون شدکه هامون همچو گردون گشت و گردون همچو هامون شد
۲
چو روی و موی دلبندان زمین گلبوی و گلگون شدبعنبر گل سرشته شد بصندل آب معجون شد
۳
ز خیل تو بنفشه مرز چون دیبا و اکسون شددهان گل ز چشم ابر پر لؤلؤی مکنون شد
۴
زمین چون روی لیلی شد هوا چون چشم مجنون شدکنون آمد گه شادی که برف از کوه بیرون شد
صفحهٔ ۱ از ۱۷