خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۳ - در مدح شاه ابوالخلیل جعفر
ترکیبات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا چمن را آسمان با سیب و آبی جفت کردبوستان را روزگار از لاله و گل کرد فرد
۲
شاخ چون مینا میان باغ شد چون کهرباآب چون صندل میان جوی شد چون لاجورد
۳
شب فزود و کاست روز و به نگون و سیب زردباده سرخ و برگ زرد و مهر گرم و باد سرد
۴
همچو ناف نیکوان آبی ز شاخ آویختهوز میان ناف آهو بر کرانش بوی و گرد
صفحهٔ ۱ از ۱۷