خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۲ - مسمط در مدح امیر شمس الدین
مسمطات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بتی کام روان بت پرستانبه غمزه درد جان تندرستان
۲
دو چشمش جایگاه بند و دستاندو زلفش چون کمند پور دستان
۳
ز رویش گل چنم اندر زمستانبه هشیاری مرا دارد چو مستان
۴
ز مویش خانه گردد سنبلستانز رویش بوستان گردد شبستان
صفحهٔ ۱ از ۱۷