خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۵۲
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر سبزه همی آب روان آب دواندوز شاخ همی باد خزان برگ فشاند
۲
این هیچ کس از آئینه چین نشناسدوان هیچ کس از زر ورق باز نداند
۳
همچون تن دل رفته ز تیمار جدائیباد سحری شاخ سمنرا بنواند
۴
از بسکه ببارد شب و روز ابر خزانیاز کوه سوی دشت همی سیل براند
صفحهٔ ۱ از ۲